درباره Advent چه ميدانيم؟

درباره Advent چه ميدانيم؟ امسال سوم دسامبر يكشنبه اولين ادونت سال ٢٠١٧ هست و همه ايمانداران مسيحي در تدارك مقدمات آن هستند

حدود چهار هفته پیش از عید کریسمس، شمعها و ستارههای الکتریکی در شکلهای گوناگون پشت پنجرههای خانهها قرار میگیرد و روشنی آن در دل تاریکی زمستان شکوه خاصی دارد. علاوه بر این، از شمعهای واقعی نیز استفاده می شود. از چهار شمع که نماد چهار هفته انتظار و به استقبال کریسمس رفتن است، هر یکشنبه یکی از شمعها را روشن میکنند. هفتهی اول، یک شمع، هفتهی دوم، دو شمع، هفتهی سوم، سه شمع را و چهارمین هفته که تولد عيسي مسیح است چهارمین شمع نیز افزوده میشود. واژهی Advent از کلمهی لاتین Adventus گرفته شده که به معنای رسیدن و یا فرارسیدن است. که به تعبیرهای گوناگون هم میتواند رسیدن نور و گرما و روشنایی باشد که در پیش است و هم اشاره به تولد مسیح و جشن کریسمس اطلاق گردد.

اجرای این مراسم به زمان دوری برنمیگردد. این رسم که 24 روز قبل از فرارسیدن تولد عيسي مسیح آغاز میشود، مردم شمارش معکوس را شروع میکنند. برای این کار تقویمهای مخصوصی به ویژه برای کودکان تهیه شده که با تصویرها و نقاشیهای زیبا تزیین میشود و دریچههایی در آن تعبیه شده که کودک هر روز یکی از آنها را باز میکند تا به روز 24 دسامبر میرسد که «یول» هست و تولد مسیح. برای جلب توجه کودکان در درون هر دریچه شکلات یا چیز جالبی هم قرار میدهند که اشتیاق کودک را برای باز کردن آن بیشتر میکند. این تقویمها اولین بار از آلمان به سوئد آمدهاست.

شمع و ستارهی Advent نیز دستاورد آلمانیهاست که نوع شمعهای الکتریکی آن از سال 1870 به بعد در سوئد مورد استفاده قرار گرفتهاست. ستارههای الکتریکی در آغاز از کاغذهای مخصوص تهیه میشده اما امروزه انواع پلاستیکی، چوبی، مسی و فلزی آن موجود است. این چهر هفتهی هرکدام به مناسبتی برگزار میشود: هفتهی اول یا شمع اول را که روشن میکنند، در حقیقت به یاد و به همدردی با کسانیاست که خانه و کاشانهای ندارند. با روشن کردن اولین شمع، آرزو میکنند که همه دارای سرپناه و کاشانهای باشند. دومین هفته و یا دومین شمع را که روشن میکنند، در همدردی با تهیدستان است و آرزو میکنند که فقر و تنگدستی از جهان رختبربندد. سومین شمع را در سومین هفته روشن میکنند که در همدردی با انسانهایی است که تنها هستند.و از تنهایی رنج میبرند. و بالاخره چهارمین و آخرین شمع جهت رسیدن «یول» و تولد عیسی مسيح روشن میشود. رسم است که در ایام کریسمس و در واقع آخرین ماه از سال میلادی چهار شمع روشن می نمایند ، هر شمع یک هفته می سوزد و به این ترتیب تا پایان ماه هر چهار شمع می سوزند ، شمع ها نیز برای خود داستانی دارند . امیدواریم با خواندن این داستان امید در قلب تان ریشه دواند .

گفتگوی چهار شمع چهار شمع به آهستگی می سوختند، در آن محیط آرام صدای صحبت آنها به گوش می رسید. شمع اول گفت: «من صلح و آرامش هستم، هیچ کسی نمی تواند شعله مرا روشن نگه دارد من باور دارم که بزودی می میرم.» سپس شعله شمع صلح و آرامش ضعیف شد تا به کلی خاموش شد. شمع دوم گفت: «من ایمان و اعتقاد هستم، ولی برای بیشتر آدم ها دیگر چیز ضروری در زندگی نیستم پس دلیلی وجود ندارد که دیگر روشن بمانم.» سپس با وزش نسیم ملایمی ایمان نیز خاموش گشت. شمع سوم با ناراحتی گفت: «من عشق هستم ولی توانایی آن را ندارم که دیگر روشن بمانم، انسان ها من را در حاشیه زندگی خود قرار داده اند و اهمیت مرا درک نمی کنند. آنها حتی فراموش کرده اند که به نزدیک ترین کسان خود عشق بورزند.» و طولی نکشید که عشق نیز خاموش شد. ناگهان کودکی وارد اتاق شد و سه شمع خاموش را دید و گفت: «چرا شما خاموش شده اید؟! همه انتظار دارند که شما تا آخرین لحظه روشن بمانید.» سپس شروع به گریه کرد. که در همین حال شمع چهارم گفت: «نگران نباش تا زمانی که من وجود دارم ما می توانیم بقیه شمع ها را دوباره روشن کنیم، من امید هستم.» خلاصه; با دلی پر از امید و چشمانی که از اشک و شوق می درخشید، کودک شمع امید را برداشت و بقیه شمع ها را روشن کرد. یادمان باشد که نور امید هرگز نباید از زندگی ما محو شود